Historyk sztuki prowadzący interdyscyplinarne badania na pograniczu archeologii i kultury artystycznej od późnego antyku po próg XX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem sztuki włoskiego renesansu, sztuki polskiej XVIII wieku i dziejów Uniwersytetu Warszawskiego. Był stypendystą m.in. Harvard University Center for Italian Renaissance Studies, Center for Advanced Study in the Visual Arts (Waszyngton), The Getty Research Institute (Los Angeles) i Instytutu Warburga w Londynie W latach 2010-2019 był dyrektorem Muzeum Uniwersytetu Warszawskiego, a następnie Muzeum Narodowego w Warszawie. Jest autorem kilkunastu książek, redaktorem kilku prac zbiorowych i przeszło 300 artykułów naukowych i popularnonaukowych, z których znaczna część opublikowana została w prestiżowych pismach zagranicznych. Większość z jego prac dotyczy włoskiej sztuki renesansowej, symboliki światła i tradycji antyku grecko-rzymskiego w sztuce polskiej. Do swoich najważniejszych osiągnięć zalicza książki: „Soggetti classici sui cassoni fiorentini” (1996), „Mity, legendy, exempla. Włoskie malarstwo świeckie epoki Renesansu” (w wersji polskiej i angielskiej: 2003 i 2018), „Villa of Pliny the Younger in an 18th century vision„ (2016), oraz krytyczne wydanie prac Karoliny Lanckorońskiej w tomie pt. „Freski Sykstyny i inne arcydzieła Michała Anioła” (2022). Obecnie przygotowuje własną książkę o tym artyście i syntezę poświęconą oddziaływaniu antyku grecko-rzymskiego na polską kulturę artystyczną. Link do filmu: https://youtu.be/ZTOqPW6isEs?si=IJSSioS-hqCwl8C8